Η Μαρία προτείνει: Πριν χαθούν τα πουλιά

Πριν χαθούν τα πουλιά – Charlotte McConaghy (Μετάφραση Κλαίρη Παπαμιχαήλ) | Εκδόσεις Μεταίχμιο

«Μια θλίψη δίχως όνομα είναι ο αφανισμός των πουλιών. Ο αφανισμός των ζώων. Πόσο μοναχικά θα είναι εδώ όταν μείνουμε μόνο εμείς.»

Βρισκόμαστε στο εγγύς μέλλον, σχεδόν όλες οι μορφές άγριας ζωής έχουν εξαλειφθεί λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Η ηρωίδα μας, η Φράνι Στόουν, είναι αποφασισμένη να ακολουθήσει τα τελευταία αρκτικά γλαρόνια που έχουν απομείνει στον κόσμο, στο τελευταίο τους αποδημητικό ταξίδι στην Ανταρκτική. Καταφέρνει να πείσει το πλήρωμα ενός αλιευτικού σκάφους να την πάρει μαζί του με το επιχείρημα ότι τα γλαρόνια θα τους οδηγήσουν στην τελευταία ‘Χρυσή ψαριά’ προτού το ψάρεμα απαγορευτεί.

Ξεκινά, λοιπόν, ένα επικό ταξίδι, καθώς το κουβάρι της ιστορίας της Φράνι ξετυλίγεται και μας αποκαλύπτεται σταδιακά το τραύμα της, οι απώλειές της, η ενοχή που νιώθει κι έτσι, φτάνοντας προς το τέλος του βιβλίου, καταλαβαίνει κανείς απόλυτα την αποφασιστικότητά της να ολοκληρώσει το ταξίδι και γιατί έχει τόση σημασία για εκείνη να βρει τα γλαρόνια.

«Γύρω μου πλέουν παγόβουνα, μια κρυστάλλινη θάλασσα από γαλάζιο γυαλί κι ένας απέραντος ουρανός από χιόνι. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει ακόμη τέτοια ομορφιά; Πώς μπόρεσε να επιβιώσει από την καταστροφή μας;»

Πρόκειται για βιβλίο κινηματογραφικό, υπέροχα μελαγχολικό, με ‘καθαρή’ γραφή και ζωντανές εικόνες. Επιβιβάζεσαι κι εσύ στο σκάφος, νιώθεις κι εσύ το πολικό ψύχος, πληγιάζουν και τα δικά σου χέρια από τους κόμπους που δένει νυχθημερόν η Φράνι. Αισθάνεσαι όλη την αγάπη που μοιράζεται με τον άντρα της και σε αγγίζει απόλυτα η θλίψη της.

Ναι, τούτο εδώ το βιβλίο αναφέρεται στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και στις ευθύνες που όλοι μας φέρουμε για την εξάλειψη της πολύτιμης άγριας ζωής… Στον πυρήνα του, όμως, αυτό είναι ένα βιβλίο για την αγάπη, για την αναζήτηση του αισθήματος του ανήκειν, για το πώς οι σχέσεις μας με τους γονείς μας αλλά και οι απώλειες που βιώνουμε διαμορφώνουν αυτό που είμαστε.