Η Μαρία προτείνει: Κάτι αστραφτερό
Κάτι αστραφτερό – Jacqueline Woodson (μετάφραση Άννα Μαραγκάκη) | Εκδόσεις Πόλις
Βρισκόμαστε στο 2001, στην τελετή ενηλικίωσης της δεκαεξάχρονης Μέλοντι στο Μπρούκλιν. Με μουσική υπόκρουση ένα τραγούδι του Πρινς, το κορίτσι κάνει μια εντυπωσιακή είσοδο, κάτω από τα γεμάτα αγάπη βλέμματα συγγενών και φίλων. Το φόρεμά της είναι ραμμένο κατά παραγγελία, ειδικά για την περίσταση. Μια αδιόρατη μελαγχολία, όμως, σκιάζει τη βραδιά. Δεκαέξι χρόνια νωρίτερα, το ίδιο ακριβώς φόρεμα προοριζόταν για ένα άλλο κορίτσι: τη μητέρα τής Μέλοντι, για τη δική της τελετή – μια γιορτή που, τελικά, δεν έγινε ποτέ.
Σε κάθε κεφάλαιο του βιβλίου, τα πρόσωπα της αφήγησης εναλλάσσονται, ώστε όλοι να προσφέρουν το δικό τους κομμάτι της ιστορίας. Έτσι, σε λίγες μόλις σελίδες δημιουργείται ένα βιβλίο με πολυεπίπεδους χαρακτήρες, μια ιστορία ενηλικίωσης υπό το πρίσμα τριών διαφορετικών γενεών.
Με μεγάλη τρυφερότητα η Γούντσον καταπιάνεται με θέματα όπως η ενηλικίωση -που πολλές φορές είναι σκληρή, οι αποφάσεις που καλούμαστε να πάρουμε σε νεαρή ηλικία -όσο απροετοίμαστοι κι αν είμαστε γι’ αυτές- και πόσο αυτές μας διαμορφώνουν, η κοινωνική τάξη, η μητρότητα, οι φιλοδοξίες αλλά και η ερωτική επιθυμία.
Διαβάζοντας, σε πλημμυρίζουν ήχοι και μελωδίες της τζαζ και της σόουλ, αλλά και της ραπ και του χιπ χοπ. Είναι ένα βιβλίο μελωδικότατο που απογειώνεται με την υπέροχα ευαίσθητη γραφή της Γούντσον -κάτι που μας έδειξε και στο Ένα άλλο Μπρούκλιν, άλλωστε.
“[…] σε τούτο τον απέραντο κόσμο υπάρχουν τόσα πράγματα που δεν μπορείς καθόλου να τα ελέγξεις. Όσο πιο σύντομα το μάθεις αυτό, τόσο πιο σύντομα θα γλιτώσεις έναν σπαραγμό στη ζωή σου. Ω Θεέ μου. Μερικά βράδια δεν ξέρω πού τελειώνουν τα παλιά βάσανα και πού αρχίζουν τα καινούργια. Μου φαίνεται πως, όσο γερνάει κανείς, τόσο αυτά τα βάσανα σμίγουν και γίνονται μια βαθιά κι αγιάτρευτη πληγή.”
Διαβάστε το, αξίζει!