Η Μαρία προτείνει: Η Κλάρα και ο ήλιος
Η Κλάρα και ο Ήλιος – Καζούο Ισιγκούρο (μετάφραση Αργυρώ Μαντόγλου) | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Σήμερα σας έχω ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας, που άνετα μπορεί να διαβαστεί (και να αγαπηθεί) από αναγνώστες που δε διαβάζουν βιβλία επιστημονικής φαντασίας! ![]()
Στο πρώτο μυθιστόρημά του μετά τη βράβευσή του με το Νομπέλ (2017), ο Καζούο Ισιγκούρο αφηγείται την ιστορία της Κλάρας, μιας Τεχνητής Φίλης με εκπληκτική παρατηρητικότητα και ιδιαίτερη ευαισθησία, η οποία από τη θέση της στο κατάστημα, όπου πωλείται, παρακολουθεί με προσοχή τη συμπεριφορά όσων έρχονται για να ρίξουν μια ματιά, αλλά και όσων περνούν απ’ έξω, στον δρόμο. Και ελπίζει πως σύντομα κάποιος θα τη διαλέξει.
Η Κλάρα καθ’ όλη τη διάρκεια του βιβλίου παρατηρεί με παιδική αθωότητα τους ανθρώπους και προσπαθεί να νοηματοδοτήσει τις κινήσεις και τα συναισθήματά τους, ώστε να τους κατανοήσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό και να τους φανεί χρήσιμη. Η αίσθηση του καθήκοντος και της αφοσίωσης είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματά της και διέπουν τη ροή της πλοκής.
Ο Ήλιος (με κεφαλαίο!) παίζει σπουδαίο ρόλο στο βιβλίο αυτό και στην ύπαρξη της Κλάρα. Είναι η πηγή ενέργειάς της και γι’ αυτό του αποδίδει θεϊκές και θαυματουργές ιδιότητες – έτσι ο Ήλιος γίνεται το όχημα μέσω του οποίου ο Ισιγκούρο μιλάει για τη θρησκεία και την πίστη.
Πολυεπίπεδο βιβλίο -αν και απλό στη γραφή και ευκολοδιάβαστο-, που χρησιμοποιεί το σκηνικό επιστημονικής φαντασίας για να θίξει διάφορα άλλα θέματα, όπως οι διαπροσωπικές σχέσεις, η οικογένεια, η γονεϊκότητα και οι αποφάσεις που καλούνται να πάρουν οι γονείς για τα παιδιά τους, η πίστη, οι κοινωνικές τάξεις και οι διακρίσεις. Πρωτίστως, όμως, αυτό εδώ είναι ένα βιβλίο για την αγάπη και την ελπίδα, για το πώς ερμηνεύουμε την αγάπη, τι θυσίες είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε για την αγάπη και για το πώς χρησιμοποιούμε την ελπίδα ως μέσο επιβίωσης.
“Υπήρχε κάτι το πολύ ιδιαίτερο, αλλά δεν ήταν μέσα στην Τζόσι. Ήταν μέσα σ’ εκείνους που την αγαπούσαν”.
Δε θα πω πολλά ακόμη, θα σας παρακινήσω απλώς να το διαβάσετε. Κι αν είστε σαν εμένα, το τέλος του θα σας συγκινήσει και θα σκέφτεστε τις φιλοσοφικές/υπαρξιακές προεκτάσεις του για μέρες!
