Όλιβ Κίττριτζ

Ποιες είναι οι γυναίκες που άλλαξαν τον κόσμο και που συχνά η Ιστορία ξεχνάει να μας γνωρίσει; Πώς έζησαν και τι δημιούργησαν οι καλλιτέχνιδες, οι πολιτικοί, οι συγγραφείς, οι επιστήμονες, οι αθλήτριες και οι ακτιβίστριες που άνοιξαν το δρόμο για όλες όσες ακολούθησαν; Πώς θα μας συστήνονταν οι ίδιες, αν μπορούσαν να μας διηγηθούν, σε πρώτο πρόσωπο, την πραγματική τους ιστορία; Και, τελικά, τι έμπνευση μπορούμε να πάρουμε από εκείνες ώστε να μπορέσουμε κι εμείς με τη σειρά μας να δημιουργήσουμε έναν πιο υγιή, δίκαιο και προοδευτικό κόσμο; Γύρισε το βιβλίο από την άλλη (ή και όχι), βρες μία βολική θέση και έλα να γνωρίσουμε μαζί 30 σπουδαίες γυναίκες που άλλαξαν τον κόσμο. Θα τολμήσεις να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι νευροεπιστήμες έχουν κάνει πραγματικά άλματα στη μελέτη της δομής και της λειτουργίας του εγκεφάλου. Έχει πλέον εμπεδωθεί πως ό,τι είμαστε, ό,τι σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε, μαθαίνουμε και εκφράζουμε μέσω της συμπεριφοράς και των λόγων μας αποτελεί έκφραση της λειτουργίας του εγκεφάλου μας σε διαρκή αλληλεπίδραση με τα υπόλοιπα όργανα του ανθρώπινου σώματος και, μέσω του σώματος, με ό,τι το περιβάλλει, τόσο από φυσικοχημικής πλευράς όσο και από την άποψη του οικογενειακού, κοινωνικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος. Για πολλούς νευροεπιστήμονες, είναι πλέον καιρός η γνώση που έχει συσσωρευτεί στο επιστημονικό/ερευνητικό πεδίο για το πώς μαθαίνει ο άνθρωπος, για το ποιοι παράγοντες διευκολύνουν αλλά και ποιοι δυσχεραίνουν τη μαθησιακή διαδικασία, να περάσει στον χώρο της εκπαίδευσης, ώστε η διδακτική πράξη να στηριχθεί στα ασφαλή πορίσματα της νευροεπιστημονικής έρευνας για τον εγκέφαλο. Και αυτό τον ρόλο της γέφυρας φιλοδοξεί να παίξει ένα νέο πεδίο, η νευροεκπαίδευση.

Στα 22 κεφάλαιά του, το βιβλίο αυτό μιλάει για τη σημασία του συναισθήματος, της συγκίνησης και της ενσυναίσθησης, για την καταλυτική λειτουργία της περιέργειας, για τους μηχανισμούς της προσοχής, για το πώς ο ίδιος ο εγκέφαλος προσλαμβάνει τη γνώση και εμπεδώνει τη μνήμη, για τους κιρκάδιους ρυθμούς και για πολλές άλλες παραμέτρους που επηρεάζουν καθοριστικά τη διαδικασία της μάθησης και της διδασκαλίας. Δεν πρόκειται για αυστηρό εγχειρίδιο, αλλά για ένα κείμενο προγραμματικό, για έναν καμβά στον οποίο συνοψίζεται η γνώση πάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί μια νέα εκπαίδευση, που έχει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο ως βιολογική και κοινωνική οντότητα.

Μετάφραση Ρούλα Γεωργακοπούλου

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα μεγάλο δάσος ζούσε ένας φτωχός ξυλοκόπος με τη φτωχιά γυναίκα του.

Όχι όχι όχι όχι όχι, μην ανησυχείτε, δεν πρόκειται καθόλου για τον Κοντορεβυθούλη! Όπως εσείς, έτσι κι εγώ απεχθάνομαι αυτή τη γελοία ιστορία. Πού ακούστηκε οι γονείς να παρατάνε τα παιδιά τους επειδή δεν έχουν να τα θρέψουν; Έλεος…

Μέσα σ’ αυτό το μεγάλο δάσος λοιπόν επικρατούσε μεγάλη πείνα και πολύ κρύο. Ιδίως τον χειμώνα. Το καλοκαίρι μια τρομερή ζέστη έπεφτε σ’ αυτό το δάσος κι έδιωχνε το πολύ κρύο. Η πείνα απεναντίας ήταν σταθερή, προπάντων τα χρόνια που γύρω από αυτό το δάσος μαινόταν ο παγκόσμιος πόλεμος.

Ο παγκόσμιος πόλεμος, ναι ναι ναι ναι ναι.